Burn-out voorbeeld

Paul is veertig als hij zich bij me aanmeldt om wille van een burn-out. Op school is hij nooit een uitblinker geweest. De rest van zijn familie wel. Hij is op zijn twintig zelf een zaak begonnen. Op zijn veertig heeft hij alles bereikt wat hij materieel maar kon wensen. Hij voelt zich echter niet gelukkig, leeg zelfs. Zowel tegen zijn medewerkers als thuis reageert hij de laatste tijd erg prikkelbaar en cynisch. Hij maakt nog altijd lange dagen, maar krijgt veel minder gedaan op één dag. Hij kan zich niet meer concentreren. Hij was altijd een zeer goed planner en organisator, maar dat lukt alsmaar slechter. Vroeger kwam hij graag onder de mensen, nu vermijdt hij zoveel mogelijk sociaal contact. Hij is er veel te moe voor en heeft er gewoon geen zin in.

De eerste maand hebben we intens gewerkt aan het terug opladen van zijn batterij. Aanvankelijk konden we daarvoor alleen dieptemassage en korte ademhalingsoefeningen gebruiken. Hij was enorm ongeduldig en wilde direct resultaat zien.Echte ontspanningsoefeningen waren niet aan hem besteed wegenste langdradig en te” hocus pocus”. Zijn imago van succesvol zakenman stond in het begin een diepgaander gesprek in de weg. Er was niks aan de hand, hij had gewoon alles al gezien en was uitgekeken op het leven. In onze vierde sessie had hij het over “de jeugd van tegenwoordig én dat dat bij zijn vader toch geen verf gepakt zou hebben”. Geïnteresseerd vroeg ik hoe zijn vader hem had aangepakt.

Toen is er een keerpunt gekomen. Zijn vader was een vrij kil persoon, die hem alleen had afgerekend op zijn slechte schoolprestaties als nietsnut. Zijn hele jeugd had Paul te horen en vooral te voelen gekregen dat hij de verwachtingen van zijn vader niet kon in lossen. In volgende gesprekken bleek dat Paul gefocussed was op prestaties neerzetten, aan de buitenwereld (in bijzonder zijn vader) laten zien dat hij wel iets waard was. Nu hij “alles” bereikt had, zat hij met de diepe vraag of dit nu alles was wat het leven hem te bieden had. Stilaan werkten we aan genieten van, tijd maken voor, voelen,…

Hij kwam los van zijn imago: in het zakenleven ging hij bewuster zijn imago spelen, en thuis en in prive-kring kon hij zijn imago nu afschudden en de sensibele Paul laten zien. In de negende sessie vertelde Paul mij dat zijn vrouw hem had gezegd dat hij veranderd was, dat hij voorheen nog nooit zo lang en geïnteresseerd naar haar had geluisterd en dat hij nu ook luisterde naar de kinderen en deed wat hij hen beloofde.

Emotionele kwetsuren die we al als kind kunnen oplopen, kunnen een enorme invloed hebben op iemands leven en op de mensen die rondom die persoon leven. Soms kan het nodig zijn hieraan te werken om uit klachtenpatronen te geraken. Dit gebeurt echter enkel als de cliënt hiertoe zelf gemotiveerd is. Werken aan de eigen emotionele geraaktheid, doen we op een realistische manier, ad rem en zonder mystiek: we gaan kijken hoe adequaat het gedrag van het kind toen wel degelijk geweest is en of het nog zin heeft dit gedrag uit gewoonte verder te zetten. We gaan kijken welk gedrag je als volwassene zelf wenst te ontwikkelen en hoe je deze gedragsverandering realiseert. Dat geeft voldoening en zorgt ook vaak voor een betere relatie met je omgeving omdat je je laat zien zoals je bent en geen energie meer hoeft te steken in overtollige lichaamsspanningen om jezelf weg te steken.

Iedereen die dit wenst nodig ik daartoe uit. Hoe diep of weinig diep we graven,bepaalt ieder voor zichzelf. Dit wordt volledig bepaald door diegene die gecoached wordt. In begin smeet Paul de deur al dicht vooraleer ik nog maar aan de klink kwam en ik respecteerde dit. Nadien heeft hij zelf de deur op een brede kier gezet en heeft hij ze vervolgens zelf zelfs heel breed open gezet. Bij Paul is het dus uiteindelijk heel diep gegaan.

Ik wens een intakegesprek