Overdag kan je je basisspanning nog enigszins bijsturen, doch ’s nachts neemt het lichaam sowieso zijn basisspanning aan. Als de basisspanning hoog staat heeft dat zijn gevolgen op de slaap:

- ’s avonds moeilijk inslapen:
Als de automatische piloot in ons lichaam te lang het gaspedaal ingedrukt houdt, is het vaak moeilijk de rem nog te vinden. Vaak hebben we bijvoorbeeld geleerd onze eerste slaapbehoefte als “te vroeg of ongelegen” te negeren. Het lichaam gaat dan in overactivatie om te blijven functioneren i.p.v. in slaap te vallen. De gas blijft dan hangen en het duurt minstens anderhalf uur vooraleer de volgende slaaptrein passeert.

- ’s morgens moe:
Een basisspanningsverhoging trekt je batterij op termijn behoorlijk leeg. Zo kan je ’smorgens zelfs na voldoende uren nachtrust erg moe wakker worden.

- dromen herinneren:
Een verhoogde basisspanning trekt je slaapcurve dichter naar de bewustzijnsgrens. Hierdoor ga je eerst makkelijker flarden van dromen herinneren.

- ’s nachts wakker worden:
Als de basisspanning verder oploopt, komt de rem-slaapfase zelfs boven de bewustzijnsgrens en word je dus ’s nachts wakker. (R.E.M.: rapid eye movenment: fase van de slaap waarin de ogen snelle draaibewegingen maken en je psychische spanningen verwerkt in je dromen).

Een gezond slaappatroon herstellen is werk van langere adem. De basisspanning kan immers ’s nachts niet bewust bijgestuurd worden. Men moet dus eerst leren overdag d.m.v. nieuwe mentale inzichten en aangeleerde ademhalings- en ontspanningstechnieken momenten van zeer lage lichaamsspanning te creëren. Hierdoor kan men stilaan de basisspanning verlagen. Een verlaagde basisspanning verbetert het inslapen en de slaapkwaliteit.