Hyperventilatie

Hyperventilatie wijst er vaak op dat je sterk in je hoofd zit, maar weinig voeling hebt/ rekening houdt met je lichaam of gevoel.  Het langdurig negeren van een diepe vermoeidheid of andere gevoelens kan al voldoende zijn om een chronisch hyperventilatiepatroon te ontwikkelen. Hyperventilatie is een onevenwichtig  adempatroon. Dit patroon onstaat ten gevolge van een verhoogde basisspanning .

Je ademt onopgemerkt te veel koolstofdioxide uit. Zo blijft er te weinig koolstofdioxide in je bloed. Daardoor wordt een aantal fysiologische evenwichten verstoord. Dat kan leiden tot klachten zoals tintelingen, duizelingen, een ijl hoofd, adembenauwdheid, hartkloppingen, druk op het borstbeen, steken in de borstkas, pijn in de linkerarm,… en vele andere symptomen.

Met de Nijmeegse Vragenlijst kan je zelf een eerste idee vormen of je aan hyperventilatie lijdt. De scorewaarden vind je onderaan de vragenlijst.

Sommige hyperventilanten geraken in uiterste ademnood. Zo’n acute hyperventilatieaanval kan paniek veroorzaken of  symptomen uitlokken die  ten onrechte lijken op deze van een epileptische aanval of een acuut hartinfarct.

Bij  sommige hyperventilanten volstaat het terug goed te leren ademen en ontspannen om hun hyerventilatie definitef te laten verdwijnen. Anderen moeten ook hun houding trainen. Bij anderen gaan we ook dieper kijken naar hoe je in het leven staat en wat je beweegt. Je manier van ademen geeft immers aan hoe je in het leven staat en wat je beweegt, energie geeft of uitput.

Wil je meer info of wens je een intakegesprek? Neem dan hier contact.

Wat is hyperventilatie?

Hyperventileren kan je letterlijk vertalen als te veel (hyper) lucht verversen (ventileren). Bij een ontspannen, evenwichtig adempatroon is er een mooi evenwicht in de uitwisseling van zuurstof en koolstofdioxide. Bij hyperventilatie is dit evenwicht in de ademhaling er dus niet: Er wordt te veel koolstofdioxide uitgeademd.

Koolstofdioxide is weliswaar een ‘afval’gas, maar we hebben toch een deel koolstofdioxide nodig in ons lichaam. Is er te weinig koolstofdioxide in ons lichaam, dan wordt een aantal fysiologische evenwichten verstoord. Dat gebrek aan evenwicht leidt vervolgens tot zeer uiteenlopende klachten.

We onderscheiden twee vormen van hyperventilatie: acute en chronische of latente hyperventilatie.

Hyperventilatie is bekend uit de media als de acute hyperventilatie-aanval. Latente of verborgen hyperventilatie komt echter nog veel meer voor. Een hyperventilant ademt doorgaans met zeer kleine ademteugen. Daardoor merkt de patiënt zelf lange tijd niet dat hij latent hyperventileert.

Acute hyperventilatie

Bij acute hyperventilatie geraakt de hyperventilant in uiterste ademnood. De symptomen van een acute hyperventilatie aanval doen velen ten onrechte aan een epileptische aanval of een acuut hartinfarct denken.

Een acute hyperventilatie-aanval is de scherpste top van de onderliggende ijsberg: een chronisch onderliggend onevenwichtig adempatroon, ook wel latente hyperventilatie genoemd. Je kan echter jaren latent hyperventileren (onevenwichtig ademen) zonder dat je een acute hyperventilatie-aanval krijgt.

Latente hyperventilatie

Latente hyperventilatie is een chronisch onevenwichtig adempatroon.
In onze moderne samenleving leiden zeer veel mensen aan latente hyperventilatie. Vaak is men zich hier niet van bewust. Men heeft een onevenwichtig adempatroon met een hogere ademhalingsfrequentie en een klein ademvolume per teug.
De toegenomen ademhalingsfrequentie blijft vaak onopgemerkt. Een klein ademvolume per ademteug geeft zelfs vaak de indruk dat men niet of weinig ademt.

Een hele reeks van lichaamsklachten (zie stresssymptomen) kan ontstaan ten gevolge van chronische (latente) hyperventilatie. De symptomen die door latente hyperventilatie ontstaan, worden vaak eerder opgemerkt dan het onevenwichtig adempatroon zelf.

Met integrale coaching kan je op 10 weken je hyperventilatie doen verdwijnen.

Ik wens een intakegesprek