‘Onschuldige’ hoeveelheidsstress
is de meest voorkomende oorzaak
van stressklachten en burn-out.
De tekening van ‘een mens met veel aan het hoofd’ figureert veelzeggend op de nieuwe cover van de derde druk van mijn boek “Mijn lichaam zegt neen. Stressklachten en burn-out als uitdaging.” De meest voorkomende oorzaak van hedendaagse stressklachten en burn-out is immers geen trauma of acute distress, maar een (te) leuk, gevuld en druk leven:
Een grote hoeveelheid aan activiteiten en events, waarvan we de meeste elk op zich vaak als leuk, voldoening gevend of uitdagend ervaren. Maar ook eustress of ‘goede stress’ genereert taakspanningen, waarvan we tijdig moeten recupereren. Onze overvolle agenda voorziet echter zelden echte rust- of ontspanningsmomenten (in de fysiologische betekenis van het woord). De optelsom van al deze voortdurende ‘eustressen’ wordt op den duur zo groot dat onze emmer in oppervlaktespanning komt te staan. Een kleine extra stresspiek kan dan de druppel worden die de emmer heftig doet overlopen.
Veel mensen ervaren eigenlijk hoeveelheidsstress, maar het blijft vaak lang onder de radar. We hebben allemaal veel rond ons hoofd. Onze basisspanning verhoogt. We staan constant aan. Vaak zijn we op den duur een hoofd geworden waar een lichaam aanhangt. Onze ratio controleert en stuurt. Alles is onder controle, maar de signalen van ons lichaam negeren we en we gaan verder op pure rationele wilskracht. We doen veel en voortdurend. Sommigen in onze omgeving vragen zich af hoe we dat allemaal doen, zo veel gecombineerd krijgen. We weten dat het druk is, maar het lijkt allemaal meestal vlot, soms met horten en stoten en altijd door te blijven gaan. We drijven op een hoge basisspanning en zijn niet meer in voeling met onze batterij. We razen als een hoge snelheidstrein over een hoge brug, maar onderhouden de steunpijlers van de brug niet. We hebben zelfs niet door dat we de pijlers van onze brug aan het ondergraven zijn. Tot de brug plots instort en de trein nog wel wil, maar niet meer kan rijden. Dat is het moment waarop velen me consulteren.
Daarom schreef ik het boek “Mijn lichaam zegt neen. Stressklachten en burn-out als uitdaging.” Omdat herstel begint bij inzicht in je eigen lichaam en je eigen levenshouding. Bij het inzicht dat je een hoofd bent geworden waaraan een lichaam hangt. En dat de oplossing geen quick fix is, maar wel zeer haalbaar. Dat je met eenvoudige fysieke, emotionele en mentale technieken je veerkracht terug kan herstellen en verbeteren.
